Zonder te weten dat hij de eigenaar was van het bedrijf dat het contract van 800 miljoen dollar zou tekenen, goten ze wijn over hem heen…
Niemand daar had kunnen vermoeden dat de man in een eenvoudig pak, discreet leunend tegen een pilaar in de Ruby Room van het Gran Royale in Ciudad Magna, precies degene was die die avond ieders lot zou bepalen. Caio Vásquez, de mysterieuze investeerder achter het contract van 800 miljoen dollar, liep alsof hij onzichtbaar was en observeerde meer dan hij liet blijken. Vanaf het moment dat hij binnenkwam, was hem al gevraagd of hij in de horeca werkte, of hij verdwaald was, of dat hij op zoek was naar « de dienstingang ». Hij glimlachte slechts: hij kende de zwaarte van de stilte.
Dure geuren vulden de lucht, glazen klonken en het logo van NeuroDyne Global flitste op de schermen. Het was de grote avond van het bedrijf. Op het podium stond CEO Rodrigo Avelar, samen met zijn vrouw Lorena, als een ster, gehuld in een gouden harnas dat elke lichtflits weerkaatste. De gasten behandelden hen als royalty, zich er niet van bewust dat de ware macht daar lag, genegeerd, slechts een paar stappen verderop.
Toen zag een groepje leidinggevenden Caio bij de bar. Ze grinnikten onder elkaar en fluisterden als ondeugende pubers. « Hij overschrijdt zijn grenzen, » zei een van hen. Lorena pakte met een snijdende glimlach een glas rode wijn en liep er langzaam naartoe. « Schatje, als je een baan nodig had, hoefde je het maar te vragen. Een medewerker komt niet zomaar de vip-ruimte binnen alsof hij een gast is. »
Caio haalde diep adem. Hij reageerde niet. Dat irriteerde haar man, Rodrigo, die het glas pakte, het ophief alsof hij iets vierde en de wijn over Caio’s borst schonk. Gelach steeg op als sintels op droog stro. Mobiele telefoons registreerden, venijnige opmerkingen vlogen over en weer. « Nu kent hij zijn plaats, » fluisterde Lorena.
Caio zei geen woord. Hij streek simpelweg zijn jas recht, draaide zich om en verliet de kamer als iemand die een brand ontvlucht zonder te rennen. In de koude gang pakte hij zijn mobiele telefoon en zei simpelweg: « Uitvoeren. » Aan de andere kant van de lijn antwoordde iemand: « Onmiddellijk. »
