« Zeg me alsjeblieft dat je dat kind niet je trouwjurk hebt laten maken. »
Lucas verstijfde naast me. Ik voelde hem zich in zichzelf terugtrekken.
Ik hield mijn stem kalm. « Sterker nog, ik heb het gemaakt. Hij heeft er vier maanden aan gewerkt. Het is het meest waardevolle cadeau dat ik ooit heb gekregen. »
Loretta lachte.
« Oh, lieverd, » zei ze liefkozend tegen Lucas, terwijl ze hem over zijn hoofd aaide alsof hij een puppy was. « Haken is voor meisjes. Dat weet je toch wel? »
Lucas staarde naar de grond.
« Zeg me alsjeblieft dat je dat kind niet je trouwjurk hebt laten maken. »
‘En eerlijk gezegd, schat,’ vervolgde ze, terwijl ze me nu aankeek, ‘die jurk lijkt wel een tafelkleed! Laat de bruiloftsplanning de volgende keer maar over aan echte volwassenen die er verstand van hebben.’
Iemand in de buurt schrok.
Lucas’ gezicht betrok. Zijn ogen vulden zich met tranen die hij wanhopig probeerde tegen te houden.
‘Het spijt me, mam,’ fluisterde hij. ‘Ik heb mijn best gedaan. Het spijt me echt.’
Die zin heeft me diep geraakt.
Maar voordat ik ook maar iets kon zeggen, bewoog Michael zich.
Hij rukte zo snel op dat mensen achteruit deinsden.
« Laat de bruiloftsplanning de volgende keer over aan volwassenen die er echt verstand van hebben. »
Zijn gezicht was kalm, maar zijn ogen vurig.
« Mam, » zei hij. « Hou op met praten. »
Loretta knipperde met haar ogen. « Michael, ik ben gewoon eerlijk… »
« Nee, je hebt genoeg gedaan. »
Michael draaide zich om naar de menigte.
« Iedereen, ik heb even jullie aandacht nodig. »
De rechtszaal werd stil. Zelfs de dj stopte met draaien.
Michael draaide zich om naar de menigte.
« Iedereen, ik heb even jullie aandacht nodig. »
Michael legde beide handen op Lucas’ schouders en trok hem dicht tegen zich aan.
« Kijk eens naar deze jongen daar. Hij is twaalf jaar oud. Hij heeft vier maanden lang zichzelf geavanceerde haaktechnieken aangeleerd om het meest betekenisvolle cadeau te maken dat zijn moeder ooit heeft gekregen. »
En die vrouw die hem net belachelijk maakte? Dat is mijn moeder. En ze heeft het MIS.
Een geroezemoes ging door de menigte.
Loretta’s gezicht werd wit.
« Michael, waag het niet om jezelf in zo’n lastige positie te brengen… »
« En die vrouw die hem net belachelijk maakte? Dat is mijn moeder. En ze heeft het MIS. »
