« Schatje, er liggen een heleboel oude spullen in de kelder waaraan je je kunt bezeren. De deur is op slot voor je eigen veiligheid. »
Advertentie
Onderwerp afgesloten, einde discussie.
Uiteindelijk zag ik het gewoon niet meer en stelde ik geen vragen meer.
Ik had nooit kunnen vermoeden dat oma daar beneden een enorm geheim verborgen hield.
Ik had nooit kunnen vermoeden dat oma daar beneden een enorm geheim verborgen hield.
Het leven ging gewoon verder.
Ik ging naar de universiteit, kwam de meeste weekenden terug om mijn emotionele batterijen weer op te laden, en uiteindelijk ontmoette ik Noah.
Toen « logeren » veranderde in « intrekken » in zijn kleine appartement aan de andere kant van de stad, bracht dat alle opwinding van het volwassen leven met zich mee: boodschappen doen, verfkleuren uitzoeken, een toekomst opbouwen.
Advertentie
Oma Evelyn was destijds zo standvastig, zelfs toen ze langzamer werd, maar dat veranderde geleidelijk ten slechte.
Het leven ging gewoon verder.
Het begon met kleine dingen: vergeetachtigheid en moe worden midden in een klusje.
Telkens als ik vroeg of het goed met haar ging, rolde ze met haar ogen.
‘Ik ben oud, Kate, dat is alles. Doe niet zo dramatisch,’ zei ze dan.
Maar ik kende haar, en ik kon zien dat het absoluut niet goed met haar ging. Langzaam maar zeker stopte ze met neuriën in de keuken, en op de veranda zitten werd « te veel moeite ».
Advertentie
Ik was de was aan het opvouwen toen ik het telefoontje kreeg waar ik zo bang voor was.
Ik kreeg het telefoontje waar ik zo bang voor was.
« Het spijt me zo, Kate, » zei dokter Smith zachtjes. « Ze is overleden. »
Ik had vorige maand nog een chocoladetaart voor haar verjaardag gebakken.
Noah kwam aanrennen toen hij me hoorde huilen. Hij hield me stevig vast terwijl ik probeerde te bevatten dat oma er echt niet meer was.
We hebben haar op een winderige zaterdag begraven.
Advertentie
