Mijn klasgenoten maakten grapjes over de schorten van mijn oma, haar stem en zelfs de lunchpakketten die ze voor me klaarmaakte. Maar toen ik tijdens de diploma-uitreiking het podium betrad, zorgde de waarheid die ik vertelde voor een doodse stilte in de hele gymzaal.
Ik ben 18 en ik ben vorige week geslaagd voor mijn middelbareschooldiploma.
Mensen vragen me steeds wat er nu gaat gebeuren, maar eerlijk gezegd weet ik niet hoe ik daarop moet antwoorden. Het voelt alsof er niets begonnen is. Sterker nog, het voelt alsof er iets te vroeg is geëindigd en de wereld vergeten is om weer op ‘afspelen’ te drukken.
Mensen vragen me steeds wat er hierna komt…
Alles ruikt nog steeds naar de kantine — naar warme broodjes en schoonmaakmiddel.
Soms denk ik haar voetstappen in de keuken te horen, ook al weet ik wel beter.
Mijn oma heeft me opgevoed. Niet parttime. Niet via een co-ouderschapsregeling. Niet « Ze hielp af en toe mee. » Nee, ze was het helemaal. Alles.
Ze werd mijn moeder, mijn vader en elke steunpilaar in mijn leven sinds mijn kindertijd, toen mijn ouders omkwamen bij een auto-ongeluk.
Niet parttime.
Ik kan me de aanrijding niet herinneren. Alleen een paar flitsen van daarvoor. De lach van mijn moeder. Het tikken van het horloge van mijn vader op het stuur. En een liedje dat zachtjes op de radio speelde.
Toen waren het alleen mijn oma en ik nog.
Ze was 52 toen ze me in huis nam. Ze werkte al fulltime als kantinekok op de school waar ik later naartoe zou gaan en woonde in een huis dat zo oud was dat het kraakte als de wind draaide.
De lach van mijn moeder.
Er waren geen noodplannen. Alleen wij tweeën en een wereld die niet vertraagde om ons te helpen.
En het is haar gelukt.
Haar naam was Lorraine, en op school noemden ze juffrouw Lorraine, of gewoon ‘de kantinedame’, alsof het een anonieme functietitel was in plaats van de vrouw die praktisch de helft van de kinderen in de stad opvoedde.
Ze was zeventig en kwam nog steeds voor zonsopgang naar haar werk, haar dunne grijze haar vastgebonden met een zelfgemaakt haarelastiekje.
En het is haar gelukt.
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie ⤵️
Advertentie
