Mijn dochter heeft me uit huis gezet – en toen trof ik haar zwanger aan, slapend op de vloer van een metrostation.
Een man die naar zijn dochter kijkt | Bron: Midjourney
Ze zat aan onze keukentafel. « Papa, je bent gewoon veel te beschermend. Jij kent hem niet zoals ik hem ken. »
« Lieve, ik ken mannen zoals hij. Ik heb met ze samengewerkt, ik heb gezien wat ze vrouwen aandoen. Wees alsjeblieft voorzichtig. »
Haar gezicht kleurde rood van woede. « Je probeert me tegen hem op te zetten omdat je het idee niet kunt verdragen dat ik gelukkig ben met iemand anders! »
De beschuldiging trof me recht in het hart. « Amber, dat is niet waar. Ik wil niets liever dan jouw geluk. Dat is alles wat ik ooit gewild heb. »
Maar ze wilde niet naar me luisteren. Ze stormde die avond weg en kwam de volgende dag terug.
Een deurklink | Bron: Pexels
Ik had moeten weten dat het erger zou worden toen ik Louis met eigen ogen aan het werk zag.
Het was dinsdagmiddag in de supermarkt bij mij in de buurt. Ik was melk en brood aan het halen toen ik ze in de rij bij de kassa zag staan. Louis leunde over de toonbank en kletste met de jonge caissière, die niet ouder dan twintig kon zijn. Hij stond zo dichtbij haar dat ik haar verlegen glimlach al van drie gangpaden verder kon zien.
Close-up van de ogen van een oudere man | Bron: Midjourney
Het meisje bleef achteruitdeinzen, maar Louis kwam steeds dichterbij en maakte grapjes die niets met boodschappen doen te maken hadden. Ondertussen stond mijn dochter vlak achter hem, alsof ze niets merkte, hoewel haar gezicht rood werd van schaamte.
Ik was eerder thuis dan zij en zat in de woonkamer te wachten toen ze door de deur kwamen.
‘Amber, we moeten praten,’ zei ik, mijn stem kalm maar vastberaden.
Louis ging meteen voor haar staan. « Eigenlijk waren Robert, Amber en ik net wat privézaken aan het bespreken. »
