« Waar is hij nu? »
« Hij woont nog steeds aan de rand van de stad. Maar hij is teruggetrokken. Hij is niet meer dezelfde. »
« Er waren geen tandheelkundige gegevens. »
De volgende ochtend ging Lily met me mee. Onderweg zei ze niet veel, maar haar hand rustte de hele rit op mijn dij. Toms voortuin was wild en overwoekerd, maar niet verlaten. Een rij verse vogelvoederhuisjes hing aan de balken van de veranda en een gebarsten windgong zwaaide boven de deur.
Toen hij antwoordde, keek hij me een paar lange seconden aan en knipperde toen met zijn ogen alsof hij een spook had gezien.
Advertentie
« Ik ben Travis, » zei ik. « Ik denk… dat ik je neef ben. »
Zijn gezicht vertrok, het werd zachter op een manier waardoor ik een brok in mijn keel kreeg.
Hij knipperde met zijn ogen alsof hij een spook had gezien.
Hij knikte en ging opzij om ons binnen te laten.
Binnen was het warm in huis. Boeken stonden in de hoeken en een pan pruttelde zachtjes op het fornuis.
« Je lijkt sprekend op je vader, » zei Tom uiteindelijk.
Ik wist niet hoe ik moest reageren.
Advertentie
« Ik kwam terug na de brand. Iedereen zei dat de jongens dood waren, maar ik kon het niet accepteren. Ik bleef maar denken: misschien heeft Mara er eentje van jullie gered. Ze zou het geprobeerd hebben. Jullie moeder zou alles voor jullie gedaan hebben. »
« Je lijkt sprekend op je vader. »
Mijn ogen brandden. Ik keek naar de man die de herinnering levend had gehouden.
« Toen ik de grafsteen plaatste, » zei Tom, « wist ik niet dat het je terug zou brengen… maar ik hoopte het wel. En ik bad dat je, waar je ook terechtgekomen was, in orde zou zijn. »
Advertentie
Ik knikte en hield de hand van mijn vrouw stevig vast.
« Caleb was altijd stiller, » zei hij na een moment. « Jij was de wildebras, Travis. »
« En ik bad dat waar dan ook
je bent terechtgekomen,
Je was in orde. »
We brachten de middag door met het doorzoeken van dozen die door rook waren aangetast. Er zaten een paar tekeningen in op broos, halfverbrand papier. Er was een verjaardagskaart geadresseerd aan ‘Onze jongens’, waarvan de inkt vervaagd en uitgesmeerd was.
Onderaan in de doos lag een klein geel shirt, waarvan één mouw was aangebrand.
Advertentie
Ik heb het mee naar huis genomen.
Een week later keerden we terug naar de open plek. Tom en Lily waren bij ons, maar ze waren met elkaar aan het praten.
Er was een verjaardagskaart geadresseerd aan ‘ Onze jongens ‘.
