Ik heb de dochter van mijn beste vriendin geadopteerd na haar overlijden. Toen ze achttien werd, zei ze tegen me: « Je moet je koffers pakken! »
« Ik ben zwanger, » kondigde ze aan, terwijl ze om 2 uur ‘s nachts in de deuropening stond. « En Jake neemt mijn telefoontjes niet op. »
Jake, de jongen met wie ze al vier maanden een relatie had, blokkeerde haar nummer de volgende dag. Ze had geen familie. Geen ouders op wie ze kon rekenen. Alleen zij.
Ik hield haar hand vast bij elk doktersbezoek, elke echo en elke paniekaanval om 3 uur ‘s nachts. Ik was erbij in de verloskamer toen de kleine Miranda werd geboren.
Een moeder met haar baby | Bron: Unsplash
« Ze is perfect, » mompelde Lila, terwijl ze het krijsende kleine wezentje tegen haar borst drukte. « Kijk naar haar, Anna. Ze is prachtig. »
Miranda had donker haar en Lila’s neus. Ze was prachtig.
