Ik adopteerde een meisje met het syndroom van Down dat niemand wilde hebben, vlak nadat ik 11 Rolls-Royces voor mijn veranda zag parkeren.
De enige geluiden kwamen van de zwerfdieren die ik in de loop der jaren had opgevangen, voornamelijk katten en een paar oude honden uit het asiel die nooit door iemand waren geadopteerd. Mijn kinderen vonden dat vreselijk.
« Mam, het stinkt hier, » snauwde Laura, mijn schoondochter, op een avond, terwijl ze haar neus optrok en een lavendelkaars aanstak.
Een close-up van een vrouw die een kaars aansteekt | Bron: Pexels
« Je verandert in een of andere gekke kattenvrouw, » voegde mijn zoon Kevin eraan toe, terwijl hij om zich heen keek alsof hij zich schaamde om binnen te zijn.
