« Identificatie, » zei hij. Het woord was droog, onpersoonlijk. Hij keek niet op van zijn clipboard, zijn aandacht was bewust gericht op de papieren voor zich, een subtiele maar duidelijke bevestiging van zijn status. Het was de toon die hij gebruikte bij bezorgers en tuinlieden—een stem die zijn eigen belang uitdrukte terwijl hij die van anderen ontkende. De stilte die volgde op zijn bevel duurde een seconde, toen twee. Het was geen uitdagende stilte, maar een zware stilte. Hij voelde haar blik op zich, en het was een gevoel waar hij niet aan gewend was—gemeten worden door iemand die hij al aan de kant had geschoven.
Hij keek eindelijk op, met een vleugje irritatie in zijn ogen. « Mevrouw. Uw inloggegevens. »
Ze hield zijn blik vast. Zijn ogen waren donker en scherp, en even voelde Gregory alsof hij door de lens van een camera keek, gecatalogiseerd en geclassificeerd. Er was geen woede in zijn uitdrukking, noch frustratie. Er was alleen een diepe en verontrustende neutraliteit, de blik van een cartograaf die een nieuw en licht teleurstellend landschap bestudeert. Hij had de duidelijke indruk dat ze in de twee seconden dat hun blikken elkaar hadden ontmoet, al meer over hem wist dan haar hele militaire dossier kon onthullen.
Zonder een woord te zeggen hing ze een koord om haar nek. Een eenvoudige identiteitskaart hing aan dit koord. Zijn bewegingen waren zuinig, vloeiend, en verraadden een fysieke gratie die zijn eenvoudige outfit verborg. Ze gaf hem de kaart, haar vingers onbeweeglijk.
Gregory pakte de kaart, zijn bewegingen leken plotseling onhandig en overdreven in vergelijking. Zijn duim streek over het gelamineerde plastic. Hij richtte zijn aandacht op de scanner, een terugkeer naar het comfort van proces en technologie. Hij scande de barcode.
Op het scherm verscheen een naam: WINTERS, RACHEL.
RANG: COMMANDANT, USN.
BEOORDELING: ALDP-SUPERIEUR (ALLEEN VOOR OGEN).
Een flits van verwarring, oneindig klein en kort, trok door zijn hoofd. Commandant. De rang paste niet bij het trainingspak, de versleten laarzen of het kalme, onopvallende uiterlijk. De senior instructeurs en hogere officieren op Ridgemont presenteerden zich anders. Ze droegen hun autoriteit in de netheid van hun uniformen, in de autoritaire toon van hun stemmen. Ze verschenen niet bij de poort alsof ze net een tien mijl lange run in een oorlogsgebied hadden afgerond.
Zijn systeem, gebaseerd op starre categorieën, onderging een tijdelijke bug. De gegevens kwamen niet overeen. Hij keek naar het scherm en richtte toen zijn ogen weer op haar, zag haar voor het eerst echt zien. Hij zag de versleten textuur van haar huid, de fijne rimpels rond haar ogen die niet van ouderdom spraken, maar van de lange uren knijpen onder de meedogenloze zon. Hij zag het litteken weer, en deze keer leek het geen willekeurig detail meer. Het leek een constatering.
