De stem was kalm en professioneel. Vrouw. Jong, maar zelfverzekerd.
‘Weet u waarom ik u vandaag staande heb gehouden?’ vroeg de agent.
Robert schudde langzaam zijn hoofd. « Waarschijnlijk het achterlicht, » zei hij. Zijn stem klonk schor, getekend door jaren van wind en lange ritten.
‘Inderdaad,’ antwoordde ze. ‘Rijbewijs en kentekenbewijs, alstublieft.’
Hij greep in zijn jaszak, zijn vingers trilden lichtjes toen hij zijn portemonnee tevoorschijn haalde. Hij overhandigde de documenten en keek voor het eerst op.
Op dat moment leek alles in hem stil te staan.
De agente stond op slechts een paar meter afstand. Haar uniform was netjes, haar houding rechtop. Het insigne op haar borst ving het vervagende zonlicht op toen ze naar zijn papieren keek. Agent Sarah Chen, stond er.
Sarah.
