In een tijdperk dat steeds meer wordt gekenmerkt door angst, optimalisatie en meedogenloze zelfcontrole, beoefende Calment iets dat meer leek op radicale acceptatie. Ze bleef betrokken bij het leven, nieuwsgierig, geamuseerd en sociaal aanwezig, zonder te proberen het te domineren of te controleren. Haar kalme aard, speelse geest en weigering om te doemdenken hebben haar mogelijk beschermd op manieren die de wetenschap pas begint te begrijpen.
