« Hier, laat me haar even vastmaken, » zei hij, terwijl hij naar Bambi reikte.
Ik aarzelde even voordat ik haar aan hem gaf. Hij maakte haar met gemak vast en controleerde de riempjes twee keer.
« Heb je kinderen? » vroeg ik toen hij de auto startte.
Hij knikte en reed soepel weg. « Ja. Twee. Mijn dochter is net drie geworden, mijn zoon is zeven. Ze houden ons bezig. »
Ik glimlachte, ondanks mijn vermoeidheid. « Je moet wel een goede vader zijn. »
Hij lachte zachtjes. « Ik doe mijn best. De ene dag gaat het beter dan de andere. »
Tijdens de rit vroeg hij naar Bambi. Zijn vragen voelden oprecht aan, dus ik vertelde hem alles. Over Bea’s vertrek zes maanden geleden, het briefje op het aanrecht, de slapeloze nachten.
Ik vertelde hem zelfs over het rekken van het pensioen van mijn man, de keuze tussen de energierekening en meer luiers.
Hij luisterde zonder me te onderbreken, zijn ogen op de weg gericht, maar hij hoorde elk woord.
‘Je moet wel uitgeput zijn,’ zei hij uiteindelijk. ‘Laat me je helpen. Ik zou een oppas voor je kunnen regelen. Iemand goed, met uitstekende referenties.’
Ik schudde snel mijn hoofd. ‘Nee, dat kan ik niet. Ik kan niet betalen—’
‘Je zou niet betalen,’ zei hij vriendelijk. ‘Ik betaal het. Alles. Voor mijn moeder. Ze zou willen dat ik iemand help die het nodig heeft.’
Ik zei weer nee, hoewel zijn vriendelijkheid me bijna te veel werd. ‘Je hebt genoeg gedaan. Meer dan genoeg.’
Hij drong niet aan. Toen we bij mijn appartementencomplex aankwamen, droeg hij de boodschappen zelf naar boven. Ik bedankte hem nog een laatste keer bij mijn deur, ervan overtuigd dat ik hem nooit meer zou zien. Mensen zoals hij bleven niet lang in een leven zoals het mijne.
Maar de volgende middag ging de deurbel.
Toen ik opendeed, stond Earl daar met een vrouw die zijn vrouw moest zijn en twee mooie kinderen. Hij hield een ovenschaal vast, waar nog stoom vanaf kwam.
‘We zijn gekomen om jou en Bambi uit te nodigen voor het Thanksgiving-diner morgen,’ zei hij met een warme glimlach. ‘En mijn vrouw heeft iets voor jullie meegenomen.’
Zijn vrouw stapte naar voren met een kleine map.
