De grootste angst van kinderen als ze hun ouders bezoeken.
Grenzen, of het gebrek daaraan, spelen een cruciale rol in deze dynamiek. Volwassen kinderen proberen vaak grenzen te stellen door te vragen bepaalde onderwerpen te vermijden of begrip te vragen voor hun opvoedingskeuzes. Wanneer deze grenzen worden genegeerd of bespot, versterkt dit de angst dat hun gevoelens er niet toe doen en dat bezoekjes alleen maar tot emotionele uitputting zullen leiden.
Een extra bron van bezorgdheid ontstaat wanneer oude conflicten steeds opnieuw worden opgerakeld. Een informele familiebijeenkomst kan een herinnering worden aan onopgeloste problemen, waardoor herinneringen aan eerdere ruzies of kritiek weer oplaaien. Kinderen, die zich de emotionele impact van eerdere interacties herinneren, kunnen zich zorgen maken dat ze, hoeveel tijd er ook verstrijkt, niet aan dezelfde cyclus van ongemak kunnen ontsnappen.
Maar ondanks deze angsten houden de meeste kinderen zielsveel van hun ouders.
