Hun afstandelijkheid is geen teken van onverschilligheid, maar van zelfbehoud. Het is een delicate balans: ze willen de band behouden, maar ze moeten ook hun emotioneel welzijn beschermen.
De oplossing ligt in empathie en begrip. Ouders die fouten uit het verleden erkennen, zonder oordeel luisteren en grenzen respecteren, kunnen bezoekjes veranderen van angstaanjagende ervaringen in kansen voor echte verbinding. Simpele handelingen, zoals vragen: « Hoe gaat het vandaag? » in plaats van « Waarom heb je dit niet gedaan? », kunnen een groot verschil maken.
