Naarmate kinderen opgroeien tot volwassenen, verandert de rol van een ouder vanzelfsprekend. Het kleintje dat ooit volledig op je vertrouwde voor steun en begeleiding, is nu een zelfstandig individu met een eigen leven en eigen keuzes.
Veel ouders vinden het moeilijk om zich aan te passen aan deze nieuwe fase, en helaas kunnen bepaalde gedragspatronen ertoe leiden dat volwassen kinderen afstand nemen – of in sommige gevallen zelfs alle banden verbreken.
Het gevoel vervreemd te zijn van je volwassen kind kan een van de meest hartverscheurende uitdagingen zijn waar ouders mee te maken krijgen. Hoewel geen enkele relatie perfect is, kan het herkennen van het gedrag dat volwassen kinderen van je vervreemdt, je helpen een sterkere, gezondere band op te bouwen.
Met zelfinzicht en een oprecht verlangen om te groeien, is het mogelijk een relatie op te bouwen die gebaseerd is op wederzijds respect en een duurzame verbinding. Maar om dat te bereiken, is het belangrijk om de volgende gedragingen te stoppen.
1. Stop met ze te behandelen alsof ze nog kinderen zijn, in plaats van gelijken.
Je volwassen kind is de tijd ontgroeid dat het nog jouw toestemming of constante begeleiding nodig had. Als je hem of haar blijft opvoeden alsof het nog een tiener is, ontstaat er wrijving die uiteindelijk tot een verwijdering kan leiden.
In zijn boek « Rules of Estrangement » beschrijft klinisch psycholoog dr. Joshua Coleman de ontwikkelingshindernis waar veel ouders tegenaan lopen wanneer hun kinderen volwassen worden. Coleman legt uit hoe het onvermogen om zich aan te passen een patroon creëert waarbij ouders gedrag blijven vertonen dat weliswaar geschikt is voor jonge kinderen, maar schadelijk is voor relaties met volwassenen. Deze inflexibiliteit, zo stelt Coleman, wordt een belangrijke oorzaak van vervreemding binnen het gezin.
De verschuiving naar het behandelen van volwassen kinderen als gelijken betekent niet dat je je ouderrol opgeeft. In plaats daarvan ontwikkelt de relatie zich tot een relatie gebaseerd op wederzijds respect. Bedenk hoe je met een gerespecteerde volwassen vriend zou omgaan voordat je je volwassen kind advies geeft of je mening uitspreekt.
De meeste volwassen kinderen waarderen ouders die hun groei en volwassenheid erkennen. Simpele uitingen van waardering, zoals « Ik vertrouw op je oordeel hierin », kunnen de band versterken in plaats van verzwakken.
2. Stop met het overschrijden van hun grenzen (fysiek, emotioneel, qua tijd, enz.).
Grenzen zijn bedoeld om relaties te beschermen, niet om ze te schaden. Wanneer je de door je volwassen kind gestelde grenzen consequent negeert, geef je de boodschap af dat jouw behoeften belangrijker zijn dan hun comfort.
Fysieke grenzen kunnen betrekking hebben op handelingen zoals onaangekondigd langskomen, zonder toestemming hun huis betreden of fysiek contact hebben dat ze je hebben gevraagd te vermijden. Emotionele grenzen houden in dat je hun privacy, meningen en onafhankelijke relaties respecteert.
Tijdsgrenzen respecteren is voor ouders vaak een lastige opgave. Je volwassen kind heeft immers zijn of haar eigen werk, relaties en verplichtingen die aandacht vragen. Verwachten dat je direct antwoord krijgt op berichten of aandringen op regelmatige bezoekjes zonder rekening te houden met hun schema, getuigt van een gebrek aan respect voor hun onafhankelijkheid.
