Toen mijn 35-jarige dochter me uit huis zette om te trouwen met een man waarvan ik wist dat hij haar leven zou verwoesten, had ik nooit kunnen bedenken dat ik haar jaren later zwanger en dakloos op de vloer van een metrostation zou aantreffen. Wat er daarna gebeurde, nam ons leven een onverwachte wending.
Ik had nooit gedacht dat ik dit verhaal met vreemden op internet zou delen, maar soms moeten de moeilijkste waarheden verteld worden.
Mijn naam is Robert, ik ben 65 jaar oud en ik ben al sinds het overlijden van mijn vrouw Margaret, toen onze dochter Amber nog maar vijf jaar oud was, alleenstaande vader.
De eerste jaren na Margarets overlijden waren de donkerste van mijn leven. Ik had drie banen, alleen maar om eten op tafel te zetten en een dak boven ons hoofd te hebben. Er waren nachten dat ik maar twee uur sliep, ochtenden dat ik met één hand Ambers schoolkleren streek terwijl ik met de andere haar lunch klaarmaakte.
Elke dag bad ik bovenal om één ding: het geluk van mijn dochter.
Ook toen ze opgroeide en keuzes begon te maken die mijn hart braken, bleef ik haar het beste toewensen.
En dat brengt me bij Louis.
Een man die in een woonkamer staat | Bron: Midjourney
Zodra Amber me aan deze man voorstelde, gingen er bij mij meteen alarmbellen rinkelen. Hij was even oud als mijn dochter, maar er was iets aan hem waardoor ik kippenvel kreeg. Misschien was het de manier waarop hij me aankeek toen we elkaar de hand schudden, of de manier waarop hij Amber steeds onderbrak als ze probeerde te praten.
‘Amber, ik zeg het je, hij is geen goede man,’ zei ik tegen haar op een avond nadat Louis ons huis had verlaten. ‘Kijk hoe hij met mensen omgaat. Echt goed. Kijk hoe hij met andere vrouwen flirt, recht voor je neus.’
