Evelyn had maandenlang hun vernederingen, leugens en manipulaties moeten doorstaan. Ze dachten dat ze haar liefde, haar waardigheid en haar kind konden afpakken. Ze hadden het mis.
Ze veegde haar tranen weg en hief haar hoofd op. ‘Wil je dat ik teken? Prima. Maar ik moet eerst even bellen.’
Ze pakte haar telefoon en zette de luidspreker aan.
« Thomas, » zei ze, haar stem plotseling vastberaden. « Rond de overname van Hartwell Industries af vóór maandagochtend. »
Een stilte. Toen: « Het bod van driehonderdveertig miljoen? »
Evelyn staarde Richard strak aan. « Nee. Ga naar vijftig miljoen. Ze hebben vierentwintig uur. »
De verbinding werd verbroken. De kamer werd gehuld in een onwerkelijke stilte.
Helen fronste haar wenkbrauwen. « Waar heb je het over? »
Evelyn glimlachte voor het eerst. « Laat ik me even goed voorstellen. Ik ben Evelyn Hart, oprichtster en CEO van NovaTech Systems. Persoonlijk vermogen: 3,8 miljard dollar. »
Helen werd woedend. Richard bleef versteend staan. Daniel knipperde ongelovig met zijn ogen.
« Jouw bedrijf staat al twee jaar op de rand van faillissement, Richard. NovaTech was je laatste kans. En je hebt je nieuwe eigenaar zojuist beledigd. »
Evelyn scrolde vervolgens door een video op haar tablet: Vanessa die haar kamer doorzocht, haar sieraden paste en samen met Helen plannen smeedde in de keuken.
« Zodra ze tekent, is Daniel vrij. De baby zal zijn moeder snel vergeten. »
Vanessa werd nog bleker. Richard vloekte.
« Je hebt geprobeerd mijn man, mijn kind, mijn leven af te pakken, » zei Evelyn ijskoud. « Maar ik heb alles gedocumenteerd: de huwelijksvoorwaarden, de clausule over overspel, de geluidsopnames. Je bent alles kwijt, Daniel. »
‘Jij… jij bespioneerde me?’ stamelde hij.
« Nee. Ik beschermde mezelf. »
Ze wendde zich tot de ouders: « Ik koop jullie bedrijf voor vijftig miljoen. Weigeren jullie, dan zijn jullie binnen drie maanden geruïneerd. »
Helens arrogantie brokkelde af. « Alsjeblieft, Evelyn… we kunnen het oplossen. Weer een gezin zijn. »
« Mijn naam is mevrouw Hart. En nee. »
Evelyn drukte op een knop. Zes bewakers kwamen binnen.
« Zet ze eruit. Ze zijn niet langer welkom. »
Helen maakte nog een laatste beweging richting de baby. « Raak mijn zoon nog een keer aan en je gaat in handboeien naar huis. »
