De look die ze tot het allerlaatste moment zoeken.
Veel dierenartsen leggen het met emotie uit: wat het meest aangrijpend is, zijn niet de laatste momenten zelf, maar de minuten die eraan voorafgaan. Veel honden, enigszins gedesoriënteerd, kijken de kamer rond alsof ze zichzelf gerust willen stellen: « Ben je hier? Kan ik rusten? »
Zij begrijpen het einde niet zoals wij dat doen. Wat zij waarnemen is jouw aanwezigheid, jouw stem, jouw warmte. Hun wereld blijft geleid door de band die ze dag in dag uit met jou hebben opgebouwd. Ze zoeken naar het gezicht dat hen altijd gerustgesteld heeft, naar degene die ze achter de deur in de gaten hielden, naar degene wiens voetstappen ze herkennen.
