Daniel schepte ondertussen op over zijn rijkdom en vertelde verhalen over hoe hij was « ontsnapt » aan een arme vrouw die hem tegenhield. Toen hij zich verloofde met Sophia, besloot hij Emma uit te nodigen – niet uit goedheid, maar om haar te zien lijden. Hij stelde zich voor dat hij in goedkope kleren zou aankomen, misschien met de bus, en hulpeloos zou kijken naar het leven dat hij had verloren. Voor Daniel zou dat het ultieme bewijs van zijn overwinning zijn.
Maar Daniël had het mis.
De ochtend van de bruiloft brak aan met een stralende, gouden gloed. Gasten in glamoureuze jurken en luxe auto’s vulden het hotel. De camera’s flitsten terwijl Sophia, stralend in haar nauwsluitende jurk, naast Daniel stond en beiden genoten van de aandacht. Alles verliep perfect – totdat het zachte gesnor van een andere limousine alle ogen op zich richtte.
De zwarte auto stopte. De chauffeur stapte uit en opende de deur met ingestudeerde elegantie. Eerst kwamen drie meisjes in bijpassende gele jurken naar buiten, hand in hand, hun krullen zwierden mee op de rode loper. Achter hen verscheen Emma, in een elegante smaragdgroene jurk. Haar aanwezigheid was zowel indrukwekkend als sereen, haar schoonheid straalde en haar kracht was onmiskenbaar.
Een gemompel van verbazing ging door de menigte. Het gefluister liet niet lang op zich wachten. « Is dat… Daniels ex-vrouw? » mompelde iemand. Daniels zelfverzekerde glimlach verstijfde, zijn ogen werden groot van verbazing. Sophia’s stralende glimlach verstijfde, haar hand trilde lichtjes terwijl ze haar boeket vasthield.
Emma aarzelde geen moment. Met vastberaden stappen stapte ze naar voren en hield trots de handen van haar dochters vast. Het gelach van de drieling vulde de lucht, hun onschuld ontroerde iedereen terwijl ze nieuwsgierig om zich heen keken. De gasten konden niet anders dan de meisjes bewonderen, die een perfecte weerspiegeling leken van de moed van hun moeder. Op dat moment overschaduwde Emma’s waardigheid de diamanten van de bruid.
Daniels trots brandde vanbinnen, maar voor het eerst in jaren was er schuldgevoel in zijn ogen te lezen. Ze fluisterde boos tegen haar getuige: « Waarom is hij hier? » Maar diep vanbinnen wist hij het antwoord. Emma was niet langer de gebroken vrouw die hij had verlaten. Ze was sterk, succesvol en werd zeer gerespecteerd.
