De onverwachte wending
Als het verhaal daar zou eindigen, zou het al prachtig zijn, maar het leven houdt niet van rechte lijnen. Het geeft de voorkeur aan wendingen die de goedheid die mensen beweren te geloven op de proef stellen.
Iemand in de buurt zag de motorfietsen. Ze zagen niet de boodschappen, de tederheid of de stille waardigheid van het moment. Ze zagen leren jassen en ronkende motoren en concludeerden dat er gevaar dreigde.
Er werd gebeld.
Binnen een uur arriveerde de politie.
Plotseling rook het appartement, dat eerst naar opluchting rook, weer naar angst.
Agenten eisten uitleg. De vragen werden scherp. Een sfeer van wantrouwen hing in de lucht, dik en onaangenaam. Het verhaal nam een wrede wending, iets over ‘bendes’ en ‘invloed’ en de vraag of de hulp in feite uitbuiting was.
Bear verhief zijn stem niet. Hij gedroeg zich niet dreigend. Hij stond daar gewoon, onbewogen en kalm, volkomen onwillig om het moment in een trauma te laten veranderen.
Toen gebeurde er iets wat niemand had voorzien.
Mevrouw Whitaker arriveerde.
