Kinderen leren hun emoties te begrijpen door te kijken hoe volwassenen hun eigen emoties benoemen, kalmeren en ermee omgaan. Zonder dat voorbeeld kan het later in het leven moeilijk zijn om gevoelens te herkennen, te benoemen of te communiceren. Sommige volwassenen reageren hierop door zich emotioneel af te sluiten, terwijl anderen overweldigd kunnen raken door plotselinge emotionele uitbarstingen zonder te weten waarom.
4. Sterk afhankelijk zijn van anderen voor bevestiging
Wanneer kinderen zelden bemoedigende woorden horen, kunnen ze opgroeien tot volwassenen die afhankelijk zijn van externe goedkeuring om zich competent of gewaardeerd te voelen. Complimenten kunnen essentieel aanvoelen, kritiek kan verwoestend zijn en hun gevoel van eigenwaarde kan verschuiven afhankelijk van hoe anderen op hen reageren. Het opbouwen van innerlijk zelfvertrouwen is een levenslang proces.
5. Moeite hebben met het vertrouwen van anderen
Vertrouwen groeit vanzelf wanneer een kind emotionele stabiliteit ervaart. Zonder die stabiliteit kunnen volwassenen voorzichtig of terughoudend worden. Ze kunnen op zoek gaan naar verborgen motieven of zich afvragen of iemand wel echt betrouwbaar is. Anderen op afstand houden kan veiliger aanvoelen, zelfs als dat eenzaamheid met zich meebrengt.
6. Een sterke neiging tot perfectionisme
Voor sommige volwassenen wordt de drang naar perfectie een soort schild. Het streven naar een foutloze prestatie kan voelen als een manier om de acceptatie te krijgen die ze in hun jeugd hebben gemist. Hoewel deze drang tot successen kan leiden, gaat het vaak gepaard met zelfkritiek en een onophoudelijke druk om hun waarde te ‘bewijzen’ – zelfs als niemand erom vraagt.
7. Een neiging om het iedereen naar de zin te willen maken.
Veel volwassenen die emotionele bevestiging misten, worden experts in het anticiperen op de behoeften van anderen. Ze zeggen misschien ja terwijl ze nee willen zeggen, of ze vermijden het om voor zichzelf op te komen om de vrede te bewaren. Deze gewoonte ontstaat vaak door ervaringen uit hun jeugd waarin goedkeuring schaars of voorwaardelijk aanvoelde, en het behagen van anderen de veiligste weg leek.
8. Aanhoudende gevoelens van bezorgdheid of overprikkeling
Zonder een emotioneel stabiele omgeving in de kindertijd kan het zenuwstelsel eraan wennen om constant te zoeken naar signalen van problemen. Als volwassene kan dit zich uiten in veelvuldig piekeren, overdenken of een gespannen gevoel in onbekende situaties. Zelfs kleine stressfactoren kunnen worden uitvergroot wanneer de geest zich voortdurend voorbereidt op ongemak.
9. Een sterk verlangen om conflicten te vermijden.
