Ik leunde tegen hem aan en rook de regen op mijn eigen jas. ‘Ik denk dat ik eindelijk klaar ben,’ zei ik. ‘Ik denk dat het verhaal voorbij is.’
Volgend voorjaar trouwen we in de achtertuin van oma Dorothy. Ze is tachtig jaar oud en bedreigt nog steeds mensen die haar dwarszitten. Ze is het menu aan het samenstellen. Gehaktbrood is een absolute must.
Ergens werkt Karen een nachtdienst en vraagt zich af waar het in haar leven mis is gegaan. Mijn vader staart naar een muur in een verzorgingstehuis.
Maar ik? Ik heb een ingelijste bandposter in mijn kantoor hangen – dezelfde die ik op mijn vijftiende al wilde hebben. Ik heb er veel te veel voor betaald op eBay, maar dat doet er niet toe.
Waar het op neerkomt is dat ik de storm heb overleefd. En dat ik de weg naar huis heb gevonden.
