Schoolmelk klinkt fantastisch, maar dat was het eigenlijk helemaal niet. Veel mensen hebben nare herinneringen aan schoolmelk. In de jaren ’50 en ’60 geloofden docenten dat het beter was om lauwe melk te drinken. Omdat dit beter zou zijn voor je spijsvertering, werd het melk de hele ochtend naast of op de verwarming gezet. Meestal was het melkvet naar boven gedreven en was dit een vies, naar velletje geworden. Of je het nou wel of niet lekker vond, je moest het opdrinken van de meester. Wanneer je écht pech had, moest je altijd lauwe melk drinken. De busjes van Volkswagen reden namelijk vanuit de fabriek gelijk door naar de scholen. Als je school dicht bij de fabriek lag, had je mazzel en genoot je van een ‘lekkere’ glas koude melk. Wanneer je school de laatste school was van de route, was je melk altijd warm geworden. Bah!
Weet je nog? Volle melk zat vaak in flesjes, die zaten in gegalvaniseerde kratten. Vaak werden de zilverpapiercapsules bewaard en ingezameld. Deze kon je inleveren voor een kleine vergoeding.
Melk moet. Melk doet je goed. Maar tegenwoordig geen witte snoet.
