Enkele weken later werd het landhuis geveild. Doña Gloria trok in bij een zus die ze altijd had veracht. Carlos accepteerde een baan die hij voorheen ‘onwaardig’ zou hebben genoemd. Voor het eerst in zijn leven moest hij in zijn eigen levensonderhoud voorzien.
Ik daarentegen ademde.
Ik ben weer mijn echte beroepstitel gaan gebruiken. Ik ben weer met mijn volledige naam gaan ondertekenen. Ik ben weer zonder terugdeinzen gaan lopen. Geld was nooit het belangrijkste… het was de stilte die ik verdroeg, de liefde die ik onzichtbaar gaf, de kracht die ik verborgen hield om niemand te overschaduwen.
Ik heb iets essentieels geleerd:
