De VN bevestigde dat deze mishandelingen geen op zichzelf staande incidenten waren. Oekraïense krijgsgevangenen werden geslagen, gemarteld, geëlektrocuteerd, met de dood bedreigd, seksueel misbruikt en onderworpen aan schijn executies. Slachtoffers werden ook vaak uitgekleed, geslagen met wapenstokken, aangevallen door honden, gedwongen tot stressposities of geschokt met tasers.
In een door de VN gedocumenteerd geval herinnerde een gevangene in een strafkolonie in de buurt van Olenivka zich hoe gewapende groepen draden aan zijn geslachtsdelen en neus bevestigden en hem met elektriciteit martelden.
Hij zei dat Russische troepen “draden aan mijn geslachtsdelen en neus bevestigden en me met elektriciteit martelden. Ze hadden gewoon plezier en waren niet geïnteresseerd in mijn antwoorden op hun vragen.”
Andrii
In februari 2024 was Andrii Ovod, een Oekraïense parachutist, met zijn eenheid bezig Russische aanvallen in Donetsk af te slaan toen hij ernstig gewond raakte door een granaat.
Andrii werd door Russische troepen weggesleept, geblinddoekt en vastgebonden, op een brancard gelegd en achter de vijandelijke linies gebracht. Zijn welkom bestond uit drie slagen op zijn hoofd met een vijf liter plastic fles gevuld met water, waardoor hij bewusteloos raakte.
“Ik wist al… dat ze me zouden breken. Hard,” vertelde hij aan United24, waarbij hij uitlegde dat hij urenlang werd gemarteld, onder meer met elektrische schokken die rechtstreeks op zijn open wonden werden toegepast.
Nog steeds geblinddoekt werd hij op een operatietafel gelegd voor een operatie.
Na twee dagen op de intensive care tilde de gevangene zijn hoofd op om zijn verwondingen te bekijken en zag hij dat de woorden “Glorie aan Rusland” in zijn buik waren gebrand door een chirurg die een medisch cauterisatie-instrument had gebruikt om hem te verminken.
Op 22 mei 2025 – na 14 maanden brute gevangenschap te hebben overleefd – werd Andrii eindelijk vrijgelaten in een gevangenenruil.
Tijdens zijn beproeving hield één gedachte hem in leven: zijn dochter.
