Eerlijk gezegd ?
Het interesseert me niet meer.
‘Ik heb nu een vader,’ fluisterde hij later tegen me, zijn ogen glinsterend. ‘Een echte.’
Op de dag die eigenlijk verpest had moeten worden, liet Michael me alles zien wat ik moest weten over de man met wie ik getrouwd was.
Hij koos ons. Luid en openlijk. Zonder ook maar een seconde te aarzelen.
Die avond, toen we eindelijk even rustig alleen waren, nog steeds in onze trouwkleding, omhelsde hij me en zei: « Ik ben niet met jou getrouwd, Amy. Ik ben met het gezin getrouwd dat we zijn. Met ons allemaal. Samen. »
En toen ik Lucas die avond in bed stopte, fluisterde hij: « Mama, nu weet ik hoe een echte vader eruitziet. »
Ik zal dit moment voor altijd koesteren.
Op de dag die eigenlijk verpest had moeten worden, liet Michael me alles zien wat ik moest weten over de man met wie ik getrouwd was.
Liefde gaat niet over biologie, het traditionele gezin of het voldoen aan andermans verwachtingen.
Love is een twaalfjarige jongen die in het geheim vier maanden lang leert haken.
Liefde is een man die zonder aarzeling zijn zoon verdedigt.
Liefde is elke dag opnieuw voor elkaar kiezen, zelfs als het moeilijk is.
Vooral als het moeilijk is.
Liefde is een man die zonder aarzeling zijn zoon verdedigt.
En wat te denken van die gehaakte trouwjurk?
Het hangt nu in onze slaapkamer, bewaard in een speciale vitrine.
Niet omdat ze perfect is.
Maar omdat het alles vertegenwoordigt wat we zijn.
Een gezin gebouwd op liefde, geduld en de moed om precies te zijn wie we bedoeld zijn te zijn.
Een gezin gebouwd op liefde, geduld en de moed om precies te zijn wie we bedoeld zijn te zijn.
