Liefde voor altijd,
Bram .
Tegen de tijd dat ik klaar was met lezen, snikte ik.
Elk offer, elk ‘nu even niet’, elke stille ontkenning was een daad van liefde geweest.
De bankier veegde haar ogen af voordat ze eraan toevoegde: « Je grootvader heeft je genoeg nagelaten voor een volledige studie, huisvesting, maaltijden en een maandelijkse toelage aan elke staatsuniversiteit. »
Een week later solliciteerde ik naar de beste opleiding maatschappelijk werk die ik kon vinden.
Twee dagen later werd ik aangenomen.
Die avond stond ik op de veranda waar we vroeger samen zaten en keek ik naar de sterren.
« Ik ga het doen, » fluisterde ik. « Ik ga hen helpen – net zoals jij mij hebt geholpen. »
Leven alsof we niets hadden, was de grootste daad van liefde die ik ooit zou kennen.
En ik zou de rest van mijn leven bewijzen dat elk stil offer de moeite waard was geweest.
