Nolan had niet alleen de erfstukken van mijn moeder verkocht.
Hij had ze weggegeven.
Aan de vrouw met wie hij vreemdging.
En hij had nooit verwacht dat ik erachter zou komen.
Een paar dagen eerder, tijdens het opruimen onder het bed, had ik de doos met de erfstukken gevonden.
Het was routineus, gedachteloos opruimen.
Totdat er iets niet klopte.
De doos was leeg.
Ik opende hem steeds opnieuw, in de hoop dat ik me vergiste.
Dat deed ik niet.
De sieraden van mijn moeder waren weg.
De laatste dingen die ik nog van haar had.
De spullen die ik aan onze kinderen wilde doorgeven.
Slechts één persoon wist waar die doos stond.
Nolan.
Ik confronteerde hem in de woonkamer.
Hij keek nauwelijks op van zijn laptop.
‘Wat is er nu weer?’ vroeg hij.
‘Heb je de sieraden van mijn moeder meegenomen?’
