Een jaar later is mijn leven stabiel en rustig. Mateo kruipt door de woonkamer terwijl ik thuiswerk. Ik heb ons oude appartement verkocht en een kleiner huis gekocht, speciaal voor ons tweeën. Er was geen luidruchtige wraakactie, geen publiek spektakel. Ik deed gewoon een deur dicht en keek niet om.
Ik hoorde later dat Javier weer bij zijn ouders was ingetrokken. Lucía was met haar zoon naar een andere stad verhuisd. Ik haat geen van beiden. Haat kost te veel energie. Ik denk dat leren belangrijker is.
Ik heb geleerd dat echte liefde je nooit vraagt weg te kijken. Als je niet weet hoe je het moet beheersen, hoef je het ook niet te beheersen. In de stijl – veel gebruikt – kan sterker zijn dan elke uitbarsting.
Mensen vragen vaak hoe ik het heb volgehouden zonder te veroorzaakte de entranen uit te storten. Het antwoord is simpel: ik heb later gehuild, privé, zodra alles veilig was. Kracht gaat niet over het voelen van niets – het gaat erom dat je niet toestaat dat pijn je belissingen bepaalt.
Verraad komt niet altijd vloeiend. Zo kun je zien wat je doet en wat je gaat doen. Tegelijkertijd kan ik het niet aan totdat ik ermee klaar ben.
