Hij nam de tijd om alles zelf te controleren, om tot de kern van de zaak te komen, om er zeker van te zijn dat wat hij las inderdaad de waarheid was. Daarna riep hij mijn moeder en mijn zus bij zich. Hij hoefde niet te schreeuwen of zijn geduld te verliezen. De waarheid kwam vanzelf aan het licht. Op het moment dat mijn moeder het onrechtvaardige probeerde te rechtvaardigen, nam mijn grootvader radicale beslissingen.
Hij trok alle voordelen die hij hen had verleend in. Elk geschenk, elk voorrecht, alles werd ingetrokken. De bankpassen op mijn naam werden geblokkeerd. En het allerbelangrijkste: hij gaf de BMW officieel aan mij terug en herstelde mijn rechten op mijn rekeningen en bezittingen. Hij keek me recht in de ogen en zei kalm: « In deze familie nemen we niet wat van een ander is. » Die simpele woorden bevrijdden me. Wat van mij was, was me veel te lang afgenomen, maar die dag kreeg ik wat ik verdiende: respect voor mijn eigendom en mijn onafhankelijkheid.
