Jarenlang had de familie Carter deze plek in handen. Ze doneerden aan campagnes. Ze financierden lokale evenementen. Ze bezaten onroerend goed. Ze zaten in besturen. Die naam had vroeger veel gewicht in de schaal.
Maar nu?
Die naam was vergif.
De directeur nam binnen een week ontslag. Het schoolbestuur startte een formeel extern onderzoek – vooral om gezichtsverlies te voorkomen. En meneer Carter? Hij verdween van de radar. Verwijderde zijn sociale media. Vertrok naar een familielid in een andere regio.
Lily wilde nog steeds niet met de media praten. Ik gaf haar geen ongelijk. Maar ze begon wel beter te slapen. Weer te eten. En stemde zelfs in met therapie.
Toen gebeurde er iets onverwachts.
Ik heb een envelop per post ontvangen.
Geen retouradres.
Binnenin: een USB-stick.
