Ik legde de telefoon weg. Ik ging bij het raam zitten. Ik zag hoe de zonsondergang de lucht oranje en roze kleurde. En op dat moment begreep ik iets fundamenteels.
Echte rijkdom gaat niet over hoeveel je hebt. Het gaat over hoeveel je geniet van wat je hebt. Hoeveel rust je voelt. Hoeveel oprechte mensen je om je heen hebt. Hoe vaak je in de spiegel kunt kijken en trots kunt zijn op wie je bent.
Veronica en Franklin hadden miljoenen.
Maar ik had dít: deze rust, deze authenticiteit, deze pure liefde voor mijn zoon.
En dat maakte mij oneindig veel rijker dan zij.
Ik heb nooit meer gedaan alsof ik arm was.
Dat was niet nodig.
Ik had geleerd wat ik moest leren.
Ik had gezien wat ik moest zien.
En ik had bevrijd wat ik moest bevrijden.
Veronica en Franklin bleven wie ze waren: rijk in geld, arm van geest.
Maar dat was niet langer mijn probleem.
Ik had mijn waarheid gesproken. Ik had mijn grenzen gesteld. Ik had mijn vrede beschermd.
En voor het eerst in lange tijd hoefde ik me niet voor te doen als wie ik was. Ik was gewoon Ara.
Moeder. Directeur. Vrouw. Overlever. Strijder.
Rijk in elke betekenis van het woord.
En dat was meer dan genoeg.
Het was alles.
Bedankt voor het kijken.
Groetjes.
Succes.
