Ik had er nooit op die manier over nagedacht. Voor mij was het gewoon het juiste om te doen. Maar voor haar was het levensveranderend geweest. Toen vertelde ze me iets waardoor ik verstijfde: die lunches hadden haar geïnspireerd om een lokaal programma op te zetten dat maaltijden verstrekt aan kinderen die ze nodig hebben – kinderen die in de klas zitten, net zoals wij vroeger deden.
Nadat het telefoongesprek was afgelopen, bleef ik lang zitten, overweldigd door hoe zoiets kleins zo’n grote impact kon hebben.
Ik wilde een vriendin maar één dag helpen. Op de een of andere manier had die kleine daad van vriendelijkheid een enorme impact gehad – haar leven gevormd en nu zoveel anderen geraakt.
