Richard had dit scenario voorzien. Hij vreesde dat Andrew, verblind door geld en status, na zijn dood zou proberen mij mijn autonomie te ontnemen. Deze schat was geen wraak; het was bescherming.
In plaats van meteen de waarheid te onthullen, koos ik een andere weg. De weg van de grenzen.
Toen Andrew woedend bij me kwam vanwege een inspectie van zijn pand en een huurverhoging conform de marktprijzen, vertelde ik hem niets over mijn nieuwe situatie. Ik herinnerde hem alleen aan één ding: de regels gelden voor iedereen.
Hij begreep het niet. Hij voelde zich doelwit, verraden, misbegrepen. Voor het eerst ervoer hij hoe het is voor mensen zonder connecties of speciale privileges.
