Het was Kerstmis toen mijn vrouw stierf tijdens de bevalling – tien jaar later stond er een vreemdeling aan mijn deur met een hartverscheurende eis.
« En degene die je beter kent dan wie dan ook. »
Hij zei verder niets meer — hij leunde gewoon tegen me aan en sloeg zijn armen om mijn middel. Zo bleven we staan, elkaar vasthoudend.
‘Je moet hem echt ontmoeten, oké?’ zei ik. ‘Je hoeft geen vrienden of familie te worden, maar misschien ga je hem ooit wel aardig vinden…’
‘Oké, pap,’ zei hij.
Advertentie
Zo bleven we.
Volhouden.
« Ik zal het proberen. »
Als ik iets heb geleerd: er zijn meer manieren waarop een gezin kan ontstaan, maar het meest authentieke gezin is degene waaraan je voor altijd vasthoudt.
« Ik zal het proberen. »
