In een hospice in Oxfordshire doet chef-kok Spencer Richards meer dan alleen borden vullen. Voor hem is elke maaltijd een daad van zorg, bijna een stil gesprek. In een interview met The Mirror legt hij uit hoe het een zeldzaam voorrecht is om mensen in de laatste fase van hun leven te begeleiden met eten. Aanpassen, luisteren, suggesties doen… hier wordt het menu in de eerste plaats met het hart samengesteld.
Smaken veranderen, verlangens worden duidelijker.
Wanneer iemand een periode van grote kwetsbaarheid doormaakt, verandert zijn of haar relatie met eten. De textuur moet zachter zijn, de smaken subtieler, omdat de gevoeligheid voor zout toeneemt en de eetlust kan schommelen. De chef-kok merkt ook op dat veel patiënten een bijzondere aantrekkingskracht tot zoetigheid ontwikkelen. Niet vanwege een extreme voorliefde voor zoetigheid, maar omdat suiker vaak tederheid, jeugdherinneringen en gelukkige momenten oproept.
Het meest gevraagde gerecht is niet wat je zou verwachten.
In tegenstelling tot wat je misschien zou denken, zijn het niet de meest gevraagde, verfijnde gerechten of ingewikkelde recepten. De meest voorkomende vraag is verrassend eenvoudig: een verjaardagstaart . Zelfs zonder een specifieke datum om te vieren. Soms zelfs zonder kaarsjes. Deze taart symboliseert een feest, erkenning, een moment waarop iemand zich echt gewaardeerd voelt.
