In deze context zei haar moeder, discreet en geduldig, niets. Zoals zoveel andere ouderen paste ze zich aan, zonder iemand tot last te willen zijn.
Het moment waarop alles verandert
Op een dag ontving de zoon een dringend telefoontje: zijn moeder was erg zwak. Met een zwaar hart snelde hij naar haar toe. Op dat moment zou een oprechte zin het verhaal een onverwachte wending geven. Om uw verzoek in te vullen:
Een zoon bracht zijn moeder naar een verzorgingstehuis, waar hij haar van tijd tot tijd bezocht. Op een dag werd hij geroepen omdat zijn moeder op haar sterfbed lag. Met tranen in zijn ogen vroeg de zoon haar wat hij voor haar kon doen, en de moeder antwoordde:
Op dat precieze moment maakte emotie plaats voor een ontwapenende zachtheid. De moeder vroeg niet om speciale zorg of dramatische gebaren. Ze noemde slechts een paar verbeteringen in haar dagelijks leven: meer frisse lucht, een beter georganiseerde ruimte voor het bewaren van maaltijden en extra gemakken die haar dagen aangenamer zouden maken.
Kleine details die doorgevoerd hadden kunnen worden, maar die haar leven wel een stuk makkelijker zouden hebben gemaakt. En ze klaagde nooit.
