Die avond dacht ik dat ik de beveiliging moest bellen.
In werkelijkheid stond ik tegenover een man met een enorm groot hart.
Julien leerde me dat ware kracht niet luidruchtig of dreigend is.
Het is zachtaardig. Geduldig. Aanwezig.
Hij weigerde mijn baby terug te geven…
niet om haar van me af te pakken,
maar om haar rust te bieden.
En drie jaar later ben ik het leven elke dag dankbaar dat ik het mis had over hem.
Want soms zijn de mensen die het stoerst lijken, juist degenen met het meest gevoelige hart – een ontroerend verhaal dat ik nooit zal vergeten.
