Carla verging het niet veel beter. Haar kleine marketingbedrijf was volledig afhankelijk van haar reputatie en lokale netwerk. Toen de video viraal ging, werd ze een paria. Haar klanten lieten haar massaal vallen, omdat ze niet wilden dat hun merken geassocieerd werden met « De Kwade Bruidsmeisje ».
Ze werd uit haar trendy loft in het centrum gezet. De laatste keer dat ik iets van haar hoorde, was ze terugverhuisd naar het huis van haar ouders in New Mexico, waar ze een baantje in de detailhandel had met een minimumloon en een naamplaatje droeg waarop haar echte achternaam niet stond.
En ik?
Zes maanden later zat ik in een koffiehuis in Scottsdale, met een literair agent in gesprek. Mijn verhaal had een gevoelige snaar geraakt. Vrouwen van over de hele wereld hadden me geschreven en hun eigen verhalen over verraad met me gedeeld. Ze bedankten me ervoor dat ik ze had laten zien dat je het niet zomaar hoeft te accepteren. Je kunt je verzetten.
Ik zat net aan mijn latte te nippen toen een blonde vrouw mijn tafel naderde. Ze keek aarzelend en hield haar tas stevig vast.
‘Bent u Angelica?’ vroeg ze.
Ik knikte. ‘Ja, dat ben ik.’
‘Ik ben Jessica,’ zei ze, haar stem trilde een beetje. ‘Ik… ik was op het vrijgezellenfeest. Ik ben degene die u de envelop heeft gestuurd.’
De wereld stond even stil. Dit was het laatste puzzelstukje.
« Waarom? » vroeg ik zachtjes. « Waarom heb je het gedaan? »
Ze ging tegenover me zitten. « Ik wist niet dat hij verloofd was, » legde ze uit. « Hij vertelde ons dat hij single was. We zijn na dat feest nog twee keer opデート geweest. Toen zag ik jullie verlovingsfoto’s op Facebook via een gemeenschappelijke vriend. Ik besefte dat ik gebruikt was. En toen ik hem tegen zijn vrienden hoorde opscheppen over hoe makkelijk je te manipuleren was… » Ze zweeg even, de tranen stroomden over haar wangen. « Ik kon je niet met hem laten trouwen. Ik heb een zus. Als het haar was overkomen, had ik gewild dat iemand het haar had verteld. »
Ik reikte over de tafel en pakte haar hand.
‘Dank je wel,’ zei ik, en ik meende het meer dan wat ik ooit eerder had gezegd. ‘Je hebt mijn leven niet verpest, Jessica. Je hebt het gered.’
Mijn wraak was volmaakt, niet omdat ik hen vernietigde – zij vernietigden zichzelf. Mijn wraak was volmaakt omdat ik het overleefde en er niet verbitterd, maar vrij uitkwam.
