Deze ruimte betreden betekent niet vluchten, maar bewust even stilstaan . Het is een vorm van mentale hygiëne waarbij het lawaai tot een minimum wordt beperkt en de geest de tijd neemt om zonder haast te kijken naar wat zich aandient. Soms bestaat de inrichting uit kleine gebaren: een warm licht, een kop thee, een halfopen raam. Andere keren is de inrichting onzichtbaar – slechts een rustige ademhaling en een paar woorden die in gedachten worden uitgesproken, eenvoudig en direct.
Als de avond valt , wordt deze kamer vaak een toevluchtsoord voor mensen die worstelen met lange nachten . Het belooft geen wonderen, maar het biedt wel structuur : een plek waar emoties worden opgeschreven en gedachten in korte, begrijpelijke zinnen worden geformuleerd. Binnen is de stilte niet beklemmend, maar verhelderend.
