De kat van mijn moeder verdween na haar begrafenis – op kerstavond kwam hij terug en leidde me naar een plek die ik niet verwachtte.
Ik wilde zeggen dat het goed met me ging. Dat ik niets nodig had.
Maar mijn benen trilden en ik kon mijn tranen niet bedwingen.
Dus ze opende de deur.
« Kom binnen. Ik zal iets warms voor je maken. Het is kerstavond… niemand zou alleen moeten zijn. »
Ik aarzelde. Maar Cole kwam binnen alsof de plek van hem was.
Dus ik volgde hem.
Ik wilde zeggen dat het goed met me ging.
Het huis rook naar kaneel. Ik voelde me er op mijn gemak en veilig.
De vrouw schonk me thee in en zette wat koekjes op tafel, die ik door gebrek aan energie niet kon weigeren.
En toen barstte ik in tranen uit en vertelde hem alles.
Hoe mijn moeder vocht om te leven. Hoe Cole haar geen moment verliet. En hoe ik een hekel had aan het versieren van de kerstboom.
En hoe het verlies van de kat alles veranderde.
En toen barstte ik in tranen uit en vertelde hem alles.
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie ⤵️
Advertentie
