Het werd veroorzaakt door het kleine meisje dat naast haar zat.
Een klein meisje – misschien twee jaar oud – zat rustig in een kinderstoel die de gastheer haastig had gevonden.
Ze klemde een versleten fluwelen konijn vast alsof het het enige tastbare in het universum was.
Haar ogen waren wijd open en voorzichtig, zoals die van sommige kinderen die te vroeg hebben geleerd dat de wereld kan verdwijnen.
En haar mond…
Haar mond bleef gesloten.
Evelyn keek toe hoe de andere obers nerveus blikken uitwisselden.
Een kind van die leeftijd zou moeten brabbelen, lachen en kirren. Vervolg
