Het verlies van een geliefde is hartverscheurend. In de nasleep klampen we ons vast aan wat achterblijft – een horloge, een kussen, een flesje parfum – wanhopig om ons weer dichtbij te voelen. Maar sommige van deze herinneringen bieden geen troost, maar houden ons juist gevangen in verdriet. Ze kunnen stilletjes onze energie opslokken en ons huis veranderen in een heiligdom voor het verleden. Als je merkt dat je niet verder kunt, zou een van deze voorwerpen wel eens de oorzaak kunnen zijn…
Stilstaande klokken: een symbool van liefde of een teken van vastzitten?
Heb je nog steeds een horloge dat precies op het moment van het overlijden van je dierbare is stil blijven staan? Het is een ontroerend gebaar, vol betekenis, maar het kan een emotionele lading met zich meedragen waarvan je je niet realiseert dat die er is. Een klok die in de tijd is bevroren, weerspiegelt vaak een leven dat ook tot stilstand is gekomen.
Psychologisch gezien kunnen deze voorwerpen ons vastzetten in verdriet. Ze maken het moeilijker om ons ritme terug te vinden, om rustig te slapen of om ons levend te voelen. Zelfs de sfeer die ze creëren – stil, zwaar en somber – kan ongemerkt het hele huishouden beïnvloeden.
Wat te doen: als het horloge nog werkt en je rust brengt, koester het dan. Maar als het pijn doet om ernaar te kijken, bedank het dan zachtjes en laat het los. Het is een kleine maar krachtige manier om je eigen tijd opnieuw te bepalen.
