Twaalf weken. Dat was alles wat nodig was voor alvleesklierkanker – een van de dodelijkste kankersoorten ter wereld – om mijn vader te doden. Het wordt niet voor niets een stille moordenaar genoemd: de ziekte ontwikkelt zich in stilte, met weinig vroege symptomen, totdat de behandelingsmogelijkheden beperkt zijn.
Een stille en agressieve vorm van kanker:
alvleesklierkanker krijgt weinig media-aandacht in vergelijking met long-, borst- of darmkanker. Toch blijft het een van de ernstigste kankersoorten en staat het op de vierde plaats wat betreft sterfgevallen door kanker.
Alleen al in Frankrijk worden jaarlijks bijna 16.000 nieuwe gevallen gediagnosticeerd (Santé Publique France, 2023).
Wereldwijd neemt de incidentie met 2 tot 3% per jaar toe.
De vijfjaarsoverlevingskans is nog steeds minder dan 10%.
De diagnose wordt over het algemeen laat gesteld: de gemiddelde leeftijd waarop screening plaatsvindt is 71 jaar voor mannen en 74 jaar voor vrouwen. Tegen die tijd is meer dan driekwart van de tumoren al niet meer operabel. Alleen volledige chirurgische verwijdering biedt een kans op overleving op lange termijn, vandaar het belang van vroege opsporing.
De twee symptomen die we over het hoofd zagen
. Achteraf gezien waren er twee duidelijke waarschuwingssignalen die we serieuzer hadden moeten nemen.
