Waarom eierstokkanker zo dodelijk is – en waarom « Het is waarschijnlijk niets » het gevaarlijkste antwoord is.
Eierstokkanker kondigt zich niet aan met duidelijke knobbels of bloedingen zoals veel andere kankersoorten. Het nestelt zich diep in het bekken en groeit ongemerkt totdat het zich verspreidt naar de buik, lever, longen of verder.
De American Cancer Society meldt dat de vijfjaarsoverlevingskans daalt van 93% bij vroege (lokale) diagnose tot slechts 32% bij diagnose in een vergevorderd stadium . Toch wordt in minder dan 20% van de gevallen een vroege diagnose gesteld, omdat de symptomen vaag zijn en artsen ze vaak toeschrijven aan maag-darm- of gynaecologische problemen.
Het is hartverscheurend als vrouwen zeggen: « Ik dacht steeds dat het gewoon de menopauze was » of « mijn dokter zei dat het PDS was »—totdat een spoedoperatie uitwijst dat het om stadium III of IV van de ziekte gaat. Klinkt dat bekend?
Maar het gaat niet alleen om overlevingsstatistieken. Gevorderde eierstokkanker veroorzaakt vaak hevige pijn, darmobstructie, vochtophoping (ascites) en extreme vermoeidheid, waardoor een bruisend leven verandert in een dagelijkse strijd. Heeft u al eens stilgestaan bij aanhoudende bekken- of buikklachten en deze beoordeeld op een schaal van 1 tot 5?
Je hebt waarschijnlijk al maagzuurremmers, vezels of een afwachtende houding geprobeerd – maar dit is waarom die benaderingen fataal kunnen zijn: ze vertragen de diagnose, waardoor de kanker ongehinderd kan groeien.
Maar wat als het vroegtijdig herkennen van deze signalen de uitkomsten drastisch zou kunnen verbeteren? De tijd om actie te ondernemen is beperkt en slinkt snel.
Geef uw alertheid voor symptomen een score van 1 tot 10 – houd vol. Extra tip die vaak over het hoofd wordt gezien: een familiegeschiedenis van borst-, eierstok- of darmkanker verhoogt uw risico aanzienlijk.
